Zespół Szkół Specjalnych

w SZPZOZ im. Dzieci Warszawy w Dziekanowie Leśnym

Etyka to ogół norm moralnych uznawanych w pewnym czasie przez jakąś zbiorowość społeczną jako punkt odniesienia dla oceny i regulacji postępowania w celu integracji grupy wokół pewnych wartości, synonim moralności; w sensie filozoficznym - etyka to nauka dotycząca moralności. W chrześcijaństwie podstawą etyki jest nauka Jezusa Chrystusa. Etyka chrześcijańska nie jest kazuistyczna (rób to, nie rób tego), ale polega na wzroście w cnotach, nadprzyrodzonych (dzięki łasce, od chwili chrztu) i ludzkich. Wskazania dla moralności człowieka zawarte są w samej naturze człowieka (tzw. prawo natury), a także - dzięki Objawieniu - w Piśmie Świętym i, według Kościoła Katolickiego, Magisterium Kościoła. Ze Starego Testamentu ponadczasowy charakter ma Dekalog. W Nowym Testamencie etyka skupia się na przykazaniu miłości i nauce Ośmiu błogosławieństw. Przede wszystkim jednak przykładem jest integralne życie Jezusa, doskonałego człowieka. 
Humanizm uznaje wartość, godność i autonomię każdej jednostki. Humaniści popierają prawo każdego człowieka do jak największego zakresu wolności, pozostającego jednak w zgodzie z prawami innych. Humaniści mają obowiązek dbania o ludzkość, w tym przyszłe pokolenia. Humaniści uważają moralność za wrodzony element ludzkiej natury oparty na zrozumieniu i trosce o innych, niepotrzebujący zewnętrznego sankcjonowania.
Problematyka etyczna nieodłącznie towarzyszy początkom ludzkiej refleksji nad światem, pojawiając się we wszystkich kulturach jako istotny składnik mitów, religii i utrwalonych mądrości praktycznych, ale status wyodrębnionej dziedziny filozoficznej uzyskała dopiero w V w. p.n.e., tj. w klasycznym okresie filozofii greckiej. Etyka grecka zajmowała się głównie badaniem sposobów osiągania szczęścia i doskonałości osobistej człowieka; za inicjatora klasycznej etyki greckiej uważa się Sokratesa.